Opis: Novinar Miloš Milić želi da bude svedok burnih događaja u Srbiji krajem prošlog i početkom ovog veka. Međutim, njegov pogled na svet izmeniće se nakon posete RDB-a i smrti oca, jer priča ima svoje korene u nerazjašnjenim zbivanjima tokom Drugog svetskog rata...

Manje važni zločini govore o generaciji koja otkriva vrednost sopstvenih strasti, istinu o svojoj prošlosti i saznanje o nužnosti razbijanja iluzija.
Stub romana Manje važni zločini Zorana Penevskog jeste prostor beogradskog Starog sajmišta. Taj locus pojavljuje se kao vertikala usuda koja spaja vremenske i prostorne koordinate ove razuđene povesti – generaciju stasalu tokom devedesetih sa onom koja je, zakoračivši na levu obalu Save, gradila taj plac modernosti i koja je ubrzo potom doživela (a delom i doprinela) da se taj prostor pretvori u stratište. Sajmište i sudbine ljudi vezanih za njega takođe stoje u središtu geografskog trougla, ’pozornice’ romana – Beograda, Novog Beograda i Pančeva.
Kratkim, dinamičnim poglavljima, ponekad skoro ’fleševima’, Penevski ocrtava duh generacije razapete između eskapizma tehno-žurki i sveopšteg raspadanja društva krunisanog bombardovanjem 1999. godine, trasira pukotine kojima junaci stižu do skrivanih neprijatnih činjenica prethodnog naraštaja i, konačno, zatvara kompleksni narativni krug. Manje važni zločini su roman koji daleko prevazilazi ono što na prvi pogled nudi njegova materija: on je više od ’generacijske’ ili ’beogradske’ priče.


„U času kada srpsku prozu određuju sa jedne strane tabloidizam, a sa druge pseudoučenost koja se davi u ispraznim formama, roman Zorana Penevskog – uz dela još nekoliko mladih pisaca – može biti viđen kao primer trećeg puta: ovde visoki zahtevi autora i savladana kompleksna građa bivaju srećno udruženi sa darom da se oseti i prenese duh epohe i da se sve to predoči u gorku priču o sudbinama ljudi.”
Mileta Prodanović

„U multižanrovskoj matrici koja udružuje detektivski roman i urbanu ljubavnu priču sa iskušenjem čitanja i tumačenja novije istorije, autor se bavi srpskom političkom scenom devedesetih, ali i Drugim svetskim ratom, kako istorijskim događajima, tako i naknadnim spekulacijama o njima. Sintagma ’manje važni zločini’ poslužiće da se ukaže na neprekinuto stanje represije i ideološko zavođenje koji istorijsku istinu ili izvitoperuju ili zamagljuju.”
Iz saopštenja žirija za dodelu stipendije Fonda Borislav Pekić za 2003. godinu